Łowienie podlodowe

Najpopularniejszymi łowiskami podlodowymi są wody stojące. Pod lodem w zbiornikach ustala się trwały rozkład temperatur. Tuż pod taflą lodową woda ma temperaturę 0 stopni, im niżej tym staje się cieplejsza około 4 stopni i taka utrzymuje się aż do dna. Większość gatunków ryb zwłaszcza białoryb, trzyma się warstwy o stałej temperaturze. Do typowych zimowych wędrowców należą ryby planktonożerne: sieja, stynka, okoń. Te ostatnie podchodzą pod sam lód nie tylko w poszukiwaniu drobnicy, lecz także by zdejmować z jego spodniej powierzchni bezkręgowce.

Zima nie zmienia upodobania pokarmowego ryb, lecz zdecydowanie zwiększa się skuteczność przynęt mięsnych (ochotka, chruściki, dżdżownice). Używa się też przynęt roślinnych (kasze, ciasta, także topiony serek).

Ryby zimą mają spowolnione procesy życiowe, sprawia to że pokarm dłużej zalega w przewodzie pokarmowym. Przez to po krótkotrwałym żerowaniu następuje dłuższy czas przerwy. Należy to mieć na uwadze przy dawkowaniu zanęty.
Uwaga!
Łowienie podlodowe niesie też za sobą niebezpieczeństwa w postaci załamania sie tafli. Zagraża ono zwłaszcza na początku lub pod koniec sezonu, kiedy to wyniki są zwłaszcza najlepsze. Złym pomysłem jest też wjeżdzanie na taflę lodową samochodem!

Pierwszy lód, choć stosunkowo cienki ma na całym zbiornkiu jednakową grubość (przy braku podwodnych źródeł czy innych punktów szczególnych). Pierwszy lód jest przy tym zwarty i mocny, tak, że można przy zachowaniu środków ostrożności wchodzić na niego już 5cm grubości, 10 cm zapewnia zaś wytrzymałość zadowalającą.

Ostani lód cechuje się zaś grubością bardzo zmienną. W jednym miejscu może on mieć 30cm, w innym juz tylko 5cm.
Przy lodzie rozmokniętym wytrzymałość może być niewystarczająca i łatwo może dojść o załamania się lodu. Nie ma zatem żadnej reguły. Trzeba zatem sprwadzać wytrzymałość za każdym razem i w każdym miejscu.
W warunkach niepewnych nie należy nigdy wchodzić w pojedynkę; co najmniej we dwóch. Zawsze trzeba mieć przy sobie linkę długości conajmniej 20 m.
Nieufnie należy sie też odnosić do lodu niewiedocznego pod śniegiem.

Wyposażenie
 
1. Wykonanie przerębla.
Do przebicia się przez taflę lodu używa się pierzchni lub świdrów.
Do wybierania drobin lodu z przerębla potrzebny też będzie czerpak do lodu

2. Ubiór.
Na nogi najlepiej nakładać gumofilce, lub odpowiednio ciepłe nieprzemakające buty.
Ciepłe spodnie i ciepła kurtka wykonane najlepiej z materiałów oddychajacych. Na głowie oczywiście ciepła czapka bądź kominiarka.
Ręce chronimy ciepłymi rękawiczkami najlepiej wykonanymi z neoprenu.

Sposoby łowienia

1. Wędka ze spławikiem.
Wędka długości 60 - 80 cm.
Brania ryb są bardzo delikatne, spławik powinien więc być smukły i dobrze wyważony.
Haczyk najwyżej numer 16 do łowienia na cista. Do przynęt naturalnych, jak ochotka - numer 18 a nawet 20.
Żyłka grubości 0,12 mm i mniej.

2. Na błystkę.
Wędka o długości do 1 m.
Żyłka o grubości 0,12 mm - 0,16 mm a nawet do 0,20 mm.
Kołowrotek mały o stałej szpuli z czułym hamulcem.
Przynetami będą błystki podlodowe najczęściej niewielkich rozmiarów z metalicznym połyskiem.

3. Na mormyszkę.
Wędka wyposażona w odpowiednio czuły kiwak,  powinna być jak najkrótsza minimalna dopuszczana długość to 30cm.
Żyłka możliwie jak najciensza 0,12 mm lub nawet 0,10mm.
Kołowrotek jak najmniejszy może być o szpuli stałej bądź ruchomej.
Jako przynęty stosujemy ochotkę i mormyszki - bryłki metalu o różnych kształtach i wielkościach (ołowiane lub wolframowe).






YouTube

Wędkarstwo na YouTube

Reklama

  • gadżety klubowe. szaliki sportowe, szaliki klubowe na zamowienie.
  • efanshop.com
    statystyka